EY UGANDA İSTİKBALİNİN EVLADI!

Kış kışlığını, kuş kuşluğunu, muhalif de muhalifliğini yapacak tabii. “On sekiz yaşında seçilme hakkına” hemen itiraz ettiler. Çünkü laf “Tayyip’in” ağzından çıkmıştı.

Çocuk okulundan kalırmış, meclis başkanlığından okula gitmek için her gün izin mi alacakmış, eli de daha ekmek tutmamış… Okumak istemiyorsa, politikacı olacaksa zorla mı okutacaksın? Eli ekmek tutanlar arasında bile “mebus maaşı” ve “kıyak emeklilik” için işini gücünü bırakmaya hazır kaç milyon kişi var, saydın mı? (Kılıçdaroğu seni aday gösterse takla ata ata koşmayacak mısın?)

Okulundan kalacak çocuğu korumaya çalışan gazeteci, sen kendin “kaça kadar” okumuştun, ayıptır sorması? Peki biz ne dedik? “Pratikte kimsenin on sekiz yaşında mebus seçileceği falan yok, kâğıt üzerinde anayasal hakkı olsun, uygulamada nasıl olsa bir şey çıkmaz, çıkarsa da amenna” dedik.

Babasının parası varsa, çocuğun okumaya da niyeti yoksa, politikaya atılmak istiyorsa, buyursun. İlkokuldan sonra çalışmaya başlamış, o güne kadar tam altı yıllık da “iş deneyimi” edinmiş bir genç vatandaş niçin politikaya giremesin ayrıca?

İlke çok basit ve doğaldır:

“Seçme hakkı olanın seçilme hakkı da olmalıdır.” Bitti. Bu kadar. On sekiz yaşında oy kullanacak kadar aklı eriyorsa politikaya, “fiilen” de girebilir, girebilmelidir. Buna “Tayyip önerdi” diye karşı çıkanlar, otuz yıldır “12 Eylül darbesi gençliği politikadan kopardı, gençlik politikaya sırt çevirdi” diye de ağlamaktan utanmazlar!

Ne yapmalarını istiyorsun? Örgüt kurup eylem yapmalarını mı yoksa ona buna yumurta atmalarını mı? Politikayla ilgilenmesini istediğin gençliğe doğal ve meşru bir zemin sağlanacak işte, niçin beğenmiyorsun?

Hayır, onların istedikleri şu: Gençlik politikayla ilgilensin ama CHP’ye oy versin, gerisine de karışmasın. Kafa, “vesayetçi bürokrat” kafasıdır. Bunlar seçme yaşını yirmi birde, seçilme yaşını otuzda tuttular uzun süre…

Hele senatör olabilmek için kırk yaş ve yüksek okul diploması şartı da vardı. Çünkü halk onların uygun gördüğü noktada olgunluğa erişmiş sayılabilirdi ancak…

Bugün bile cumhurbaşkanı olabilmek için bu şartlar aranıyor. Fakat kendi kalelerine gol atmışlar, merhum Ecevit’i lise mezunu olduğu için Çankaya’ya çıkaramamışlardı!… On sekiz yaşında seçilme hakkı olmaz ha? Bakın, gözünüz yorulmayacaksa okuyun, hangi ülkelerde varmış:

Almanya, Andorra, Arnavutluk, Avustralya, Avusturya, Belize, Bosna Hersek, Cabo Verde, Çin, Danimarka, Finlandiya, Fransa, Grenada, Guyana, Güney Afrika, Hırvatistan, Hollanda, İspanya, İsveç, İsviçre, İzlanda, Kanada, Komor Adaları, Küba, Lichtenstein, Lüksemburg, Macaristan, Makedonya, Maldiv Adaları, Malta, Moldova, Mauritius, Mozambik, Norveç, Portekiz, Sao Tome, Seychelles Adaları, Sırbistan, Slovenya, Sri Lanka, Swaziland, Trinidad ve Tobago, Uganda, Yeni Zelanda.

Muasır medeniyet seviyesinde Uganda gençliği bizimkinden daha yukarıdaymış. Acaba muhtaç olduğu kudret neresinde mevcuttur?

Engin ARDIÇ / SABAH

Tagged: , , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: